Na een jaar of 6 hier een web-log te hebben gehad, ga ik stoppen.
Reden? Ach, te druk zullen we maar zeggen, ook de weinige bezoekers maken het niet aantrekkelijk om te schrijven.

Wie mij wil blijven volgen, kan dat doen op hyves xf3f facebook.

januari 8, 2011
By on 15:39
4 maanden

2010_0519image0114

mei 22, 2010
By on 14:06
10 weken

Alweer 10 weken oud, de tijd vliegt, en we genieten volop van deze kleine man. Hij is goedlachs, slaapt lekker door s’nachts en is heel erg lief en zoet. Zijn zussen zijn dol op hem. Niet meer weg te denken uit ons leven!10_weken

maart 31, 2010
By on 15:14
Zeven weken

Zeven weekjes is onze kleine boef,  al helemaal " ingeburgerd"  in ons gezin, we weten niet anders meer dan dat hij er is, en er al zxf3 bijhoort. Alle twijfels die ik ooit had, over het wel/niet willen van een derde kindje zijn in xe9xe9n klap van tafel geveegd bij de eerste aanblik van dat kereltje, en elke dag prijs ik me gelukkig, dat ik ja heb durven zeggen om nog zo’n bijzonder avontuur aan te gaan!Afbeelding3

maart 8, 2010
By on 23:11
Groot geluk

Hoe intens en allesomvattend kan de liefde voor iemand zijn?
Hoeveel geluk kun je ervaren door te houden van de mensen om je heen.
Bergen met onbeschrijfelijke gevoelens passeren mn leven.
Gewoonweg zxf3 verliefd om mn kleine man,
onwijs houden van mn meiden,
zxf3 bijzonder dat dat allemaal zomaar kan.
Die gekke liefde….2010_0220image0031 2010_0220image0014

februari 26, 2010
By on 22:14
Hij is geboren!!

Voor de nieuwschierigen onder ons, op 19 januari jl is onze prachtige zoon Zef geboren. Na 3 nachtjes ziekenhuisopname zijn we lekker thuis aan het genieten van de kraamtijd. Hij is vandaag alweer een week oud, wat gaat dat snel!!

Zef_2

januari 26, 2010
By on 17:51
de tijd tikt weg

Nog 3 weken en dan bereiken we de uitgerekende datum, het is niet te geloven hoe snel het allemaal is gegaan. Lichamelijk heb ik een hele goede zwangerschap gehad, tot nu, want het indalen van de baby gaat wel gepaard met de nodige ongemakken. Psychisch is het wxe9l zwaar geweest, wat je beter kunt hebben, ik weet het niet hoor.
Nu zijn we aan het genieten van een heerlijke kerstvakantie met het gezin, zalig om even een stap terug te kunnen doen en niets te moeten. Kan ik alvast opladen voor de bevalling.

Ik kijk hxe9xe9l erg uit naar de kleine, heb er zo’n zin in allemaal, verheug me erop dat het fijn gaat worden, dat ik een verwenkraamweek ga krijgen, net als de vorige twee keren. Helaas weet ik ook dat zulke dingen niet vanzelfsprekend zijn, en dat er zo een ommekeer kan zijn in geluk.
We moeten het maar geduldig afwachten allemaal, het kereltje is in ieder geval meer dan welkom!!!

Fijne feestdagen allemaal!

december 23, 2009
By on 17:19
Te hoge verwachtingen?

Soms denk ik dat mijn verwachtingspatroon van de mensen om me heen te groot is. Mensen reageren nooit zoals ik graag zou willen dat ze doen, dat is moeilijk om mee om te gaan. 
Ik ga weer door een periode van eenzaamheid, voel me voorbijgelopen. Mensen vragen even snel tussen neus en lippen door hoe het met me is, terwijl ik juist zo’n behoefte heb aan mensen om me heen, in mn huis, gezellig even een babbeltje maken. Maar iedereen is te druk, met zichzelf, of met weet ik veel wat allemaal. Ze zien niet hoe ongelukkig ik ben, hoe ik me buitengesloten voel. Hoe gevoelig ik ben voor dat wat ik verkeerd doe, of wat ik denk verkeerd te doen, hoeveel ik af laat hangen van hoe mensen gedag zegen en reageren. Hoe ik aan het worstelen ben met me nergens wat van aan willen trekken, met het gelukkig maken van mezelf zonder dat ik daar andere mensen voor nodig heb.
Ik wordt moe van het nadenken, over hoe ik dingen moet aanpakken zodat het voor een ander allemaal goed is.

Ik wil niets meer hoeven verwachten van mensen, wat ik gegeven heb, dat krijg ik nooit terug, omdat ieder mens anders is. Ik heb mijn best gedaan, maar wil nu even niet meer. Graag zou ik mensen om me heen hebben, waar ik gelijkwaardig mee om kan gaan, maar weet even niet waar ik die moet zoeken…….

Je eigen geluk, dat moet je zelf maken, maar wat is dat verdraaide moeilijk zeg!

december 3, 2009
By on 11:47
Time-out

In overleg met de psych besloten om een kleine pauze in te lassen. We stonden al een tijdje stil en omdat mijn zwangerschap een on-reeele situatie geeft leek het ons beter het wat rustiger aan te toen. Helemaal stoppen wilde ik niet, omdat ik wel een plek wil blijven hebben om mn verhaal kwijt te kunnen. Na de bevalling gaan we echt verder en tot die tijd ga ik nog xe9xe9n keer per maand.

Voel me op dit moment ook heel vlak, bijna verdooft soms op geestelijk gebied. Ben heel erg bezig met de kleine, alle voorbereidingen en mijn toch wat minder wordende gezondheid.
Mijn bloeddruk loopt op en mn rug laat het ook steeds vaker afweten. Wat er om me heen gebeurt intresseert me niet veel, geen behoefte aan mensen en drukte, gewoon even rust in mn hoofd, lijf en huis creeeren voor de baby. Nu is stress ook niet goed voor mn bloedruk natuurlijk, dus ik moet ook wel. Volgens de psych is het dan ook mogelijk om zonder zwanger te zijn je minder druk te maken en minder te piekeren, zit wel wat in natuurlijk.

Voor nu dus, alles op het gemakkie en vooral genieten van de zwangerschap en mn gezin!

oktober 27, 2009
By on 11:53
Up/down

Ik Geniet….van het kleine mannetje wat druk in mijn buik aan het trappelen is.
Ik ben opgelucht…… dat we bij de 20-weken echo geen zichtbare afwijkingen hebben gevonden.
Ik ben dankbaar……dat ik me lichamelijk nog steeds redelijk goed voel en nog aardig uit de voeten kan.
Ik ben xe9indelijk  gelukkig….. met  mijn zwangerschap, wat hou ik al ontzettend veel van dat kleine kereltje zeg!!!

Maar er is ook nog steeds een andere kant….

Het gevoel wat ik niet kwijtraak, onzekerheid, onmacht over mijn leven. Wil het onder controle hebben, maar dat kan ik niet, net als ieder ander daar geen invloed op heeft. Mijn omgeving is niet goed voor me, het kost me energie, laat me de achtbaan van emoties keer op keer meemaken.
Zelfs gesprekken met de psycholoog kunnen daar tot nu toe geen verandering in brengen, en ik wil het zxf3 graag. Maar het zit te diep, en ik kom elke keer weer in voor mij moeilijke situaties, het volgt elkaar te snel op, heb geen tijd om bij te komen!

Eigenlijk wil ik gewoon weg, weg van hier en al het gezeur, alleen met mijn gezin, de mensen die ik liefheb…..een nieuw leven opbouwen, een nieuw begin…..wat zou dat heerlijk zijn!

Maar ook weer de makkelijkste weg…………..

oktober 3, 2009
By on 22:01